Laryngolog, jak każdy lekarz, musi przejść dość długą ścieżkę edukacyjną. W tym artykule opowiadamy o tym, jak to wygląda w praktyce.

Zanim lekarz zostanie laryngologiem

Studia medyczne trwają 6 lat, ich absolwent podchodzi do Lekarskiego Egzaminu Końcowego (LEK), który weryfikuje całość wiedzy, którą student medycyny powinien przyswoić w czasie całego procesu edukacji na uniwersytecie medycznym. Od tego, czy absolwent medycyny zda ten egzamin, zależy to, czy uzyska prawo wykonywania zawodu. W tym momencie możliwe jest też rozpoczęcie stażu, w czasie którego lekarz spędza na każdym oddziale kilka tygodni, by wdrożyć się w specyfikę pracy.

Nawet jeśli pierwsze podejście do LEK-u się nie powiedzie, w czasie trwającego 13 miesięcy stażu można podejść do egzaminu jeszcze dwukrotnie. Ilość uzyskanych punktów – ponad wymagane minimum – pozwala następnie wybrać specjalizację, czyli dziedzinę, w której dalej będzie się kształcił lekarz.

Specjalizacja z laryngologii

Po zakończeniu stażu można rozpocząć specjalizację laryngologiczną, która trwa najczęściej 5 lat. Wyjaśnijmy tu od razu, że pełna nazwa tej specjalności brzmi otorynolaryngologia, jest ona skracana także do otolaryngologii. W kompetencjach specjalisty w tej dziedzinie leży rozpoznawanie i leczenie chorób ucha, nosa, krtani oraz gardła, a także innych narządów w obrębie głowy i szyi.

W praktyce oznacza to, że wielu laryngologów jest jednocześnie chirurgami – kiedy mają do czynienia z guzami ślinianek przyusznych czy guzami krtani, schorzeniami zatok przynosowych czy języka; mogą też wykonywać zabiegi z zakresu chirurgii szczękowej i rekonstrukcyjnej. Ogólnie w laryngologii możemy wyodrębnić 9 specjalności szczegółowych:

• otologię,
• neurootologię,
• otolaryngologię dziecięcą,
• foniatrię,
• audiologię,
• rynologię,
• westybulologię,
• onkologię laryngologiczną,
• chirurgię podstawy czaszki.

Specjalizację z laryngologii można rozpocząć zaraz po stażu podyplomowym, wtedy realizowany jest program podstawowy specjalizacji, albo kontynuować edukację, realizując program specjalizacyjny dla lekarzy, którzy posiedli już specjalizację I stopnia w laryngologii – mowa wtedy o specjalizacji II stopnia.

Po zakończeniu specjalizacji lekarz zdaje Państwowy Egzamin Specjalizacyjny (PES). Jeśli uzyska pozytywny wynik, otrzymuje tytuł lekarza specjalisty otorynolaryngologii.

Dokształcanie laryngologów

Laryngologia jest dziedziną, która się dynamicznie rozwija. Wprowadzone są nowe metody leczenia, techniki operacyjne i nowe narzędzia. O tym wszystkim lekarze dowiadują się, gdy czytają specjalistyczne periodyki laryngologiczne polsko- i obcojęzyczne, a także uczestnicząc w konferencjach, sympozjach i zjazdach naukowych. Część z tych spotkań ma charakter naukowo-szkoleniowy, a więc łączy przekazywanie wiedzy z doskonaleniem umiejętności praktycznych.

By najpełniej czerpać z tych osiągnięć, dobrze jest korzystać z wiedzy kolegów po fachu za granicą. Nasz laryngolog, prof. Ewa Olszewska, systematycznie uczestniczy – nie tylko jako słuchaczka, ale przede wszystkim jako aktywna prelegentka – w międzynarodowych spotkaniach specjalistów ze swojej dziedziny, dzięki czemu jej wiedza i umiejętności prezentują światowy poziom.

Praktyka lekarza laryngologa

Specjalista ten ma bezpośredni kontakt z chorym. By zdiagnozować pacjenta, przeprowadza on badanie laryngologiczne, skrótowo nazywane ORL (od pełnej nazwy specjalności: otorynolaryngologia), które obejmuje w zależności od potrzeb:

• ocenę ucha zewnętrznego i jego okolic,
• otoskopię, czyli badanie zewnętrznej części przewodu słuchowego oraz błony bębenkowej,
• rynoskopię, czyli badanie jamy nosowej,
• rynoskopię tylną, czyli badanie nosowej części gardła, przeprowadzane przy pomocy szpatułki i lusterka,
• badanie jamy ustnej,
• badanie gardła,
• laryngoskopię pośrednią, czyli badanie krtani z wykorzystaniem lusterka,
• ocenę stanu węzłów chłonnych szyi.

Gdzie w Białymstoku pracują laryngolodzy

W Białymstoku laryngolodzy przyjmują w:

• poradniach laryngologicznych – tu głównie prowadzą leczenie zachowawcze,
• prywatnych gabinetach,
• oddziałach szpitalnych – w warunkach szpitalnych laryngolodzy mogą wykonywać zabiegi chirurgiczne: począwszy od krótkich, małoinwazyjnych zabiegów po kilkugodzinne operacje z użyciem mikroskopu; konsultują ponadto pacjentów z innych oddziałów,
• Izbach Przyjęć i SOR-ach – tu trafiają pacjenci wymagający jedynie konsultacji, jak i tacy z urazami twarzoczaszki.

Jak widać, zakres pomocy, której mogą udzielać ci specjaliści, jest bardzo szeroki.