Zaburzenia oddychania podczas snu, takie jak bezdechy i chrapanie, to problemy, które mogą znacząco wpłynąć na jakość życia oraz zdrowie pacjenta. Aby prawidłowo je zdiagnozować, konieczne jest wykonanie badania snu. Badanie to pozwala na dokładną ocenę parametrów snu, co umożliwia postawienie diagnozy i określenie stopnia zaawansowania choroby.

Rola badania snu w diagnostyce zaburzeń oddychania

Wstępna diagnoza zaburzeń oddychania powinna zostać potwierdzona w badaniu snu, które jest uznawane za „złoty standard” postępowania w diagnostyce tych zaburzeń. Badanie polisomnograficzne pozwala na ocenę struktury snu, a także na monitorowanie parametrów snu. Dzięki temu możliwe jest określenie m.in. liczby wzbudzeń, czynności serca, oddychania oraz chrapania.

Rodzaje urządzeń diagnostycznych

W zależności od liczby monitorowanych parametrów, wyróżnia się różne typy urządzeń wykorzystywanych w diagnostyce snu:

• Typ I – Stacjonarna polisomnografia (PSG): Jest to najbardziej kompleksowe badanie, podczas którego monitorowanych jest co najmniej 7 parametrów fizjologicznych, w tym aktywność elektryczna mózgu (EEG), ruchy oczu (EOG), elektromiogramy (EMG), przepływ powietrza, wysiłek oddechowy, poziom saturacji oraz pozycja ciała. To badanie pozwala na dokładną ocenę struktury snu, w tym jego faz NREM (N1, N2, N3) oraz REM.
• Typ II – Przenośna polisomnografia (PSG): Jest to badanie, które rejestruje  przynajmniej 7 parametrów fizjologicznych. Choć wykonuje się je bez nadzoru specjalisty, nadal dostarcza ono dokładnych informacji o strukturze snu i oddychaniu, a pacjent może je wykonać w domu.
• Typ III – Poligrafia (PG): W tym przypadku rejestruje się co najmniej 4 parametry fizjologiczne, takie jak ruchy klatki piersiowej i brzucha, przepływ powietrza przez górne drogi oddechowe, utlenowanie krwi, jednak nie ocenia się struktury snu. 
• Typ IV –  Dotyczy urządzeń rejestrujących maksymalnie dwa parametry. Do tej grupy należy pulsoksymetria nocna.

 

Wskaźniki diagnostyczne w badaniach snu

Podczas badania snu istotnym parametrem diagnostycznym jest wskaźnik AHI, który określa średnią liczbę bezdechów oraz spłyconych oddechów na godzinę snu. Z kolei wskaźnik ODI określa średnią liczbę incydentów obniżenia utleniania krwi przypadających na godzinę snu. Oba wskaźniki są ściśle powiązane i pozwalają na ocenę nasilenia problemu.

 

Wskazania do pełnej polisomnografii

Amerykańska Akademia Medycyny Snu wskazuje szereg przypadków, w których pełne badanie polisomnograficzne jest niezbędne. Należą do nich m.in.:

• Ujemny wynik badania poligraficznego u pacjentów z wysokim ryzykiem choroby, zwłaszcza w przypadku umiarkowanej i ciężkiej postaci zespołu snu z bezdechami 
• Ustalenie odpowiedniego ciśnienia w aparacie CPAP
• Kontrola po zastosowanym leczeniu, w tym aparatów wewnątrzustnych lub leczeniu chirurgicznym w przypadku nawrotu objawów
• Po istotnym zmniejszeniu lub zwiększeniu masy ciała 

 

Diagnostyka zaburzeń oddychania podczas snu, w tym bezdechów i chrapania, jest kluczowa dla skutecznego leczenia tych schorzeń. Właściwy wybór metod diagnostycznych pozwala na precyzyjne określenie rodzaju i stopnia zaawansowania problemów z oddychaniem podczas snu. Dzięki nowoczesnym technologiom, diagnostyka snu jest coraz bardziej dostępna i skuteczna, co umożliwia lekarzom szybsze i prawidłowe postawienie diagnozy oraz rozpoczęcie leczenia pacjentów.

W Centrum Medycznym MedSen, uzyskacie Państwo profesjonalną opiekę, sprawne postępowanie diagnostyczne i propozycje metod leczenia zgodnie z najnowszymi standardami w przypadku bezdechów i/lub chrapania podczas snu.