Sen jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Minimum sześciogodzinny czas snu pozwala na regenerację i uczucie wypoczynku po przebudzeniu. Czas oczywiście jest kwestią umowną, długość snu bowiem to sprawa indywidualna.

Dokuczliwą przyczyną obniżonej jakości snu jest bezdech senny (bezdech podczas snu), przewlekłe schorzenie, które można leczyć. Jak to wygląda w praktyce? Podczas snu, u pacjentów z zespołem snu z bezdechami dochodzi do obniżenia napięcia mięśniowego i zbliżenia do siebie ściany górnych dróg oddechowych. W momencie, kiedy dojdzie do ich zamknięci, powstaje bezdech, podczas którego pacjent przestaje oddychać.

Bezdech objawia się przerwami w oddychaniu, które są dłuższe niż 10 sekund i zmniejszenie utlenowania krwi tętniczej. Do pięciu bezdechów podczas godziny snu uważa się za granicę normy.

Ocenia się, że klinicznie istotny bezdech występuje od 4 do 10 procent dorosłych mężczyzn i od 2 do 4% kobiet w wieku powyżej 60 r.ż.

Typowe objawy bezdechu sennego (bezdechu podczas snu):

• senność w ciągu dnia,
• poranne bóle głowy,
• wstawanie w nocy do toalety,
• chrapanie,
• sapanie,
• nadmierne pocenie się,
• obniżenie potencji,
• drażliwość i nerwowość w ciągu dnia.

Konsekwencją bezdechu podczas snu jest nagminne przebudzanie się, co sprawia, że ludzie są zwyczajnie niewyspani w ciągu dnia, czują nieustanne zmęczenie, stres, poranne bóle głowy, mają zaburzenie pamięci, trudności z koncentracją.

To wszystko wpływa na zwiększenie występowania zaburzeń sercowo-naczyniowych, rozwoju nadciśnienia, cukrzycy i stanów depresyjnych. Co ciekawe, osoby z zaburzeniami snu powodują na drodze więcej wypadków drogowych (przez zaśnięcie za kierownicą). Warto również wiedzieć, że prawie 50 procent pacjentów cierpiących na bezdech senny (bezdech podczas snu) leczy się na nadciśnienie. Szybkie podjęcie leczenia jest szalenie ważne, ponieważ w trakcie bezdechu występuje niedotlenienie, którego skutkiem może być nawet udar mózgu.
N a bezdech podczas snu najczęściej skarżą się osoby otyłe, ze stwierdzonym zawyżonym poziomem glikemii, prowadzącym do powstania cukrzycy typu II.

Skuteczne metody leczenia bezdechu sennego

Znane metody terapeutyczne:

• zmiana stylu życia pod kontrolą lekarzy dietetyków,
• zabiegi operacyjne przy pomocy różnego rodzaju laserów i radioterapii,
• specjalny aparat CPAP (maska i maszyna wytwarzająca dodatnie ciśnienie, tłoczone do górnych dróg oddechowych,
• usuwanie migdałków,
• przywrócenie prawidłowej drożności nosa,
• chirurgiczne usztywnianie podniebienia miękkiego,
• zabiegi otolaryngologiczne polegające na korekcji zwężonej cieśni gardzieli,
• wszczepianie stymulatorów nerwu podjęzykowego.

Należy pamiętać, że wśród niebezpiecznych powikłań obturacyjnego bezdechu sennego (OBS) zajmują groźne choroby serca i układu krążenia (choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu, niewydolność serca).

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest tak zwany „nagły zgon sercowy” – może on wystąpić u pacjentów z już rozwiniętą chorobą niedokrwienną. Dlaczego? Wciąż nawracający bezdech senny pogłębia niedotlenienie mięśnia sercowego, zwiększając ryzyko złośliwych komorowych zaburzeń rytmu i nagłego zgonu.

Jak zdiagnozować bezdech senny?

W postawieniu trafnej diagnozy pomaga wywiad lekarski, badanie laryngologiczne oraz badanie snu (polisomnograficzne – badanie to polega na obserwowaniu pacjenta podczas snu, rejestracji spadku stężenia tlenu we krwi, monitorowaniu ruchów klatki piersiowej). Na ich podstawie lekarz specjalista proponuje odpowiednią metodę leczenia zabiegowego lub niechirurgicznego.

Zaobserwowane symptomy choroby powinny skłonić do odwiedzenia specjalisty, poznania diagnozy i wdrożenie leczenia.