Badania endoskopowe to badania, wykorzystywane w diagnostyce chorób układu pokarmowego, laryngologii i nie tylko. Pozwalają na dokładne obejrzenie i ocenę badanych struktur.
Na czym polega badanie endoskopowe?
Badanie polega na wprowadzeniu do wnętrza ciała specjalnej sondy nazywanej endoskopem. Jedną z części endoskopu jest światłowód, który oświetla badane pole.
Rodzaje badań endoskopowych w laryngologii
Aby zbadać wnętrze jamy nosowej lekarz – specjalista miejscowo obkurcza i znieczula błonę śluzową nosa, np. aerozolem z lidokainą i adrenaliną, następnie wprowadza do nosa endoskop i ocenia warunki anatomiczne oraz ewentualne stany patologiczne.
Laryngolog, przez okular na końcu endoskopu lub poprzez ekran monitora, ogląda naturalne ujścia zatok obocznych nosa. Dzięki temu badaniu można ocenić stan zapalny błony śluzowej nosa, jej obrzęk i rodzaj wydzieliny. Badanie może ukazać ewentualne zmiany patologiczne, jak polipy nosa, guzy w obrębie jam nosa, skrzywienie przegrody nosa.

Podczas badania endoskopowego archiwizowana jest dokumentacja zdjęciowa. Jest to dokładniejsze i bardziej precyzyjne w porównaniu z badaniem nosa przy pomocy wziernika.
Fiberoskopia natomiast jest badaniem nosogardła, gardła i krtani za pomocą przyrządu nazywanego fiberoskopem. U dorosłych pacjentów endoskopia nosogardła stanowi niezbędny element diagnostyki zmian patologicznych. W przypadku guza w obrębie jam nosa często konieczne jest poszerzenie diagnostyki o tomografię komputerową i pobranie wycinka z guza.
Samo badanie trwa zaledwie kilka minut i nie wymaga specjalnego przygotowania. Lekarz może znieczulić powierzchownie błonę śluzową nosa i gardła, by powstrzymać odruch wymiotny. Zdjęcia a nawet krótkie filmy można zapisać w komputerze i wydrukować.
Endoskopia ucha nie wymaga znieczulenia, pozwala na uwidocznienie szczegółów anatomicznych i patologicznych niewidocznych w, tzw. zwykłym badaniu z użyciem wziernika usznego i lampy czołowej.
Endoskopia krtani pozwala w sposób szczegółowy ocenić struktury krtani i jej budowę. Wykonuje się ją w sytuacji występowania chrypki, trudności z przełykaniem, uczucia ciała obcego w okolicy krtani oraz odkrztuszania wydzieliny.
Podsumowując, w laryngologii wykorzystuje się endoskopy do badania np. ucha, gardła, krtani i nosa.
